home
 

Inleiding 

De lezing door Emile Verhaeren, gedateerd 1903, is het hoogtepunt van de portretkunst en compositietechniek van Théo Van Rysselberghe (1862-1926). Het schilderij ontstond zo'n vijftien jaar na de kennismaking met het revolutionaire werk van de Franse kunstenaar Georges Seurat (1859-1891). Met zijn nadrukkelijke verftoetsen en opgevoerde koloriet vormt het werk niet enkel een eigenzinnige en persoonlijke variant op het neo-impressionisme, het doek wordt vandaag ook beschouwd als een passende synthese van de Belgisch pointillistische traditie. Parallel leest het schilderij als een historische getuigenis van de Frans-Belgische contacten van rond 1900 en van de interdisciplinaire verstandhouding die het progressieve kunstleven tijdens deze periode kenmerkte. De lezing werd in 1906 door het Museum voor Schone Kunsten van Gent aangekocht, en blijft sinds ruim een eeuw een parel binnen haar collectie moderne kunst.



Théo Van Rysselberghe 
De lezing door Emile Verhaeren, 1903
MSKG, inv. 1906-R