go back

Uitvinding van de kopergravure In deze prent worden de verschillende stappen voor het ontstaan van een kopergravure geïllustreerd. Op de voorgrond rechts snijdt een man met bril in een koperen plaat. Hij houdt de plaat schuin, niet enkel om goede belichting te bekomen, maar ook omdat hij om ronde lijnen te snijden de plaat draait eerder dan de burijn. De tafel voor hem is bezaaid met verschillende burijnen en graveerinstrumenten. Centraal in de voorstelling wordt de gegraveerde plaat voor druk voorbereid. Eerst wordt het koper opgewarmd om de inkt beter in de groeven te laten vloeien. De inkt wordt aangebracht met een tampon, daarna wordt de overtollige vloeistof weggenomen zodat het oppervlak proper is en de inkt enkel in de groeven zit. Links is het drukproces in beeld gebracht. De koperplaat wordt bedekt met een vochtig blad papier, en tussen beschermende doeken door een pers gedreven. Na goedkeuring van de drukproef worden de gedrukte bladen te drogen gehangen. Dit procédé is een voorbeeld bij uitstek van de diepdruk, waarbij de inkt in de uitgesneden delen wordt aangebracht. De kopergravure is een historisch belangrijke uitvinding voor de productie van beelden op papier. Het onderschrift illustreert dit op eenvoudige wijze: “Dankzij een nieuwe kunst, kan de graveur op dunne goudkleurige platen figuren graveren en ze drukken onder een pers”. De graveerkunst kent een lange geschiedenis. Aanvankelijk wordt de graveertechniek gebruikt in de edelsmeedkunst, om lineaire decoraties aan te brengen op metalen als zilver en goud. De kopergravure wordt in de kunstgeschiedenis voorafgegaan door de houtsnede. Het gesneden houtblok heeft een eerder beperkte levensduur en laat enkel vrij ruwe tekening van de lijnen toe. Deze euvels worden verholpen door de uitvinding van de kopergravure. Dit maakt samen met het drukproces dat beelden op papier op relatief goedkope wijze geproduceerd kunnen worden, wat leidt tot een grote verspreiding.