home
 
De benaming Kloosterstraat herinnert nog aan de ligging van de machtige Sint-Michielsabdij waarvan de gebouwen volledig verdwenen in de loop van de eerste decennia van de achttiende eeuw. Zij maakte deel uit van de norbertijnenorde.

De eerste gemeenschap van norbertijnen werd in 1121 gesticht door de H. Norbertus van Prémontré (ca. 1080- 1134). Antwerpen speelde een centrale rol in de prille geschiedenis van de premonstratenzerorde. Het was namelijk de stichter zelf die door prediking in de Scheldestad de ketterse opvattingen van de volgelingen van Tanchelm kwam bestrijden. Deze afvallige, die in Zeeland werd geboren en in 1115 in Antwerpen om het leven werd gebracht, betwistte de sacramentenleer en werd er van verdacht het dogma van de Waarachtige Aanwezigheid van Christus in het H. Eucharistie te betwijfelen. Door deze strijd verkreeg de ordestichter de eretitel “apostel van Antwerpen” en wordt hij nog steeds als eucharistische heilige vereerd.

De situering van de abdij aan de boorden van de Schelde maakte dat een brand, die in 1620 in de abdijkerk woedde, uiteindelijk met rivierwater kon worden geblust. De gevolgen waren niettemin desastreus. Abt Mattheus van Iersel of Irsselius (1614-1629) zorgde voor de herinrichting van het gebouw na deze bijzonder onfortuinlijke gebeurtenis. Vanzelfsprekend stond het herstel van de opluistering van het hoogaltaar als liturgisch middelpunt van de kerk hierbij centraal. De blikvanger van dit portiekretabel was een schilderij met de voorstelling van de Aanbidding door de Koningen dat rond 1624 bij de ‘Antwerpse Apelles’, Peter Paul Rubens, werd besteld.