Skip Navigation LinksHOME > agenda


Tentoonstellingen

zaterdag 24 november 2018 - zondag 10 maart 2019
The Weather is Quiet, Cool and Soft. Guy Mees
Tentoonstellingen - Mu.ZEE Oostende

 

The Weather is Quiet, Cool and Soft presenteert werken uit verschillende stadia van de carrière van de Belgische kunstenaar Guy Mees (1935-2003). Zo verschaft de tentoonstelling inzicht in de intuïtieve en conceptuele aanpak van deze kunstenaar. De geselecteerde werken variëren van vroege werken met kant, die de algemene titel Lost Space kregen, tot films en foto’s uit de reeks portretten Differences of Levels, nooit eerder getoonde structuralistische werken uit de jaren zeventig, reeksen pastel op papier uit het midden van de jaren zeventig, en uit papier geknipte figuren uit de jaren tachtig. Samen bieden ze een beeld van Mees’ kunstpraktijk en van zijn ideeën over veranderlijkheid, broosheid, poreusheid en de expansie van de picturale ruimte in de sociale ruimte. De titel van de tentoonstelling is gebaseerd op een notitie van de kunstenaar en verwijst naar de atmosferische veranderlijkheid in het werk van Mees en naar zijn relativerende poëtische benadering.
Mees was lid van de Nieuwe Vlaamse School, een beweging die nauwe banden had met veel kunstenaars die ook verbonden waren met de internationale beweging ZERO. Hun netwerk reikte van Europa tot Japan en Noord- en Zuid-Amerika. De kunstenaars van deze groepering deelden een gemeenschappelijke interesse in lichte, seriële structuren, beweging en monochromie. Precies als lid van deze groep kreeg Mees reeds in het begin van de jaren zestig erkenning van de internationale avant-garde.
Zijn anti-autoritaire houding en conceptuele aanpak, waarbij hij elke vorm van classificatie deconstrueerde, bracht hem echter op alternatieve paden, waarbij het loslaten van systemen, structuren en media een tastbaar en idiosyncratisch gegeven werd om vrijheid te kunnen verwerven en openheid te creëren.
De tentoonstelling in Mu.ZEE is een aanvulling op de tentoonstelling in de Kunsthalle Wien (31 januari - 9 april 2018) en zal extra aandacht besteden aan bijkomend archiefmateriaal uit het nalatenschap van de kunstenaar. Verder is er ook een nieuwe selectie van werken uit een andere periode. De tentoonstelling zal ook inzicht bieden in de geest van een kunstenaar die zijn hele leven elk analytisch discours over zijn werk van de hand wees en de zintuiglijke ervaring centraal stelde.
Bij de tentoonstelling hoort een publicatie die het pad van de kunstenaar verkent en zijn blik volgt via een tactiele en archivale benadering van zijn werken. In de publicatie wordt archiefmateriaal uit de nalatenschap van de kunstenaar opgenomen, zoals foto’s, dia’s, teksten en notities, en andere documenten. De publicatie staat onder redactie van Lilou Vidal en wordt uitgegeven door Sternberg Press.
Curator: Lilou Vidal
De tentoonstelling en de publicatie zijn een coproductie van Mu.ZEE (Oostende) en Kunsthalle Wien.
The Weather is Quiet, Cool and Soft presenteert werken uit verschillende stadia van de carrière van de Belgische kunstenaar Guy Mees (1935-2003). Zo verschaft de tentoonstelling inzicht in de intuïtieve en conceptuele aanpak van deze kunstenaar.

De geselecteerde werken variëren van vroege werken met kant, die de algemene titel Lost Space kregen, tot films en foto’s uit de reeks portretten Differences of Levels, nooit eerder getoonde structuralistische werken uit de jaren zeventig, reeksen pastel op papier uit het midden van de jaren zeventig, en uit papier geknipte figuren uit de jaren tachtig. Samen bieden ze een beeld van Mees’ kunstpraktijk. De titel van de tentoonstelling is gebaseerd op een notitie van de kunstenaar en verwijst naar de atmosferische veranderlijkheid in het werk van Mees en naar zijn relativerende poëtische benadering.

Mees was lid van de Nieuwe Vlaamse School, een beweging die nauwe banden had met veel kunstenaars die ook verbonden waren met de internationale beweging ZERO. Hun netwerk reikte van Europa tot Japan en Noord- en Zuid-Amerika. De kunstenaars van deze groepering deelden een gemeenschappelijke interesse in lichte, seriële structuren, beweging en monochromie. Precies als lid van deze groep kreeg Mees reeds in het begin van de jaren zestig erkenning van de internationale avant-garde.

Zijn anti-autoritaire houding en conceptuele aanpak, waarbij hij elke vorm van classificatie deconstrueerde, bracht hem echter op alternatieve paden, waarbij het loslaten van systemen, structuren en media een tastbaar en idiosyncratisch gegeven werd om vrijheid te kunnen verwerven en openheid te creëren.

De tentoonstelling in Mu.ZEE is een aanvulling op de tentoonstelling in de Kunsthalle Wien (31 januari - 9 april 2018) en zal extra aandacht besteden aan bijkomend archiefmateriaal uit het nalatenschap van de kunstenaar. Verder is er ook een nieuwe selectie van werken uit een andere periode. De tentoonstelling zal ook inzicht bieden in de geest van een kunstenaar die zijn hele leven elk analytisch discours over zijn werk van de hand wees en de zintuiglijke ervaring centraal stelde.

Bij de tentoonstelling hoort een publicatie die het pad van de kunstenaar verkent en zijn blik volgt via een tactiele en archivale benadering van zijn werken. In de publicatie wordt archiefmateriaal uit de nalatenschap van de kunstenaar opgenomen, zoals foto’s, dia’s, teksten en notities, en andere documenten. De publicatie staat onder redactie van Lilou Vidal en wordt uitgegeven door Sternberg Press.

Curator: Lilou Vidal

De tentoonstelling en de publicatie zijn een coproductie van Mu.ZEE (Oostende) en Kunsthalle Wien.


Meer info : Mu.ZEE Oostende




vrijdag 28 september 2018 - zondag 10 februari 2019
René Heyvaert
Tentoonstellingen - M - Museum Leuven

Na een korte loopbaan als architect koos René Heyvaert (1929-1984) voor een kunstenaarscarrière. In twee zalen brengt M een honderdtal werken samen, aangevuld met een unieke focus op zijn praktijk als architect.

Poëtische ingrepen

Met een carrière als architect en nadien als kunstenaar, was René Heyvaert niet alleen werkzaam in verschillende disciplines, ook zijn artistieke praktijk was veelzijdig. Zo werkte hij met tekeningen, maakte hij foto’s, mail art, sculpturen uit de meest uiteenlopende materialen, publicaties en nam hij deel aan performances. Maar het is vooral zijn werk met gevonden, alledaagse voorwerpen dat de in Gent geboren kunstenaar op de kaart heeft gezet als experimenteel kunstenaar. Met kleine, poëtische ingrepen haalde Heyvaert objecten uit hun context en nam hij hun oorspronkelijke functie volledig weg. Een goed voorbeeld daarvan zien we terug bij de vork met afgezaagde tanden en de gespleten soeplepel, werken die Heyvaert eind jaren 70 maakte.

Prefab avant la lettre

Geïnspireerd door de Amerikaanse case study houses en de modulaire woningen van onder meer Le Corbusier, werkte Heyvaert in de jaren 50 aan ontwerpen voor vernieuwende, betaalbare woningen. Het huis dat hij in 1958 voor zijn broer ontwierp én bouwde – een woning op zuilen, met grote raampartijen en een golfplaten dak – is daar een perfect voorbeeld van. De Belgische architect Peter Swinnen, die het huis in 2016 renoveerde, werkte voor één van de twee zalen een onderzoekende tentoonstellingsarchitectuur uit. Voor de andere zaal tekenden architecten Arnaud Hendrickx en Wim Goossens een skeletstructuur van Heyvaerts woning op ware grote uit. Op die manier zijn de vernieuwende ideeën van Heyvaert ook ruimtelijk in de tentoonstelling aanwezig. 
M koos voor deze tentoonstelling een aantal werken uit de Cera-collectie, een collectie Belgische hedendaagse kunst die het museum in langdurige bruikleen heeft. Die worden aangevuld met werken uit privécollecties en musea.

Curatoren: Eva Wittocx en Peter Swinnen     
Tentoonstellingsarchitectuur: Peter Swinnen en Arnaud Hendrickx/Wim Goossens   


Meer info : M Leuven




zondag 13 mei 2018 - zondag 16 juni 2019
Dromen van Parelmoer, De Ensor-verzameling van het KMSKA in Oostende
Tentoonstellingen - Mu.ZEE Oostende

Ensor behoort tot het handjevol Belgische kunstenaars die ook internationaal van tel zijn. Wereldwijd hebben musea, verzamelaars en liefhebbers belangstelling voor zijn grensverleggende kunst. Lang voor de term een modieus cliché werd, was Ensor wel degelijk een game changer. Toch staat zijn kunst zelf nog al te vaak in de schaduw van de populaire legende: die rare, mensenschuwe snuiter achter zijn piano in zijn Oostends schelpenwinkeltje.

Het innovatieve karakter van Ensors schilderkunst, zijn etsen en tekeningen is het rechtstreekse gevolg van zijn wens om haast stelselmatig de meest uiteenlopende technieken, genres en voorstellingswijzen te exploreren. In een brief aan kunstcriticus Pol De Mont schrijft hij al in 1894: “j’ai étudié attentivement les manières les plus opposées” (aandachtig heb ik de meest uiteenlopende artistieke stijlen bestudeert). En tot op hoge leeftijd zal hij zijn streven naar artistieke diversiteit, het zoeken naar verschillende stilistische, iconografische of technische alternatieven blijven verdedigen. Alleen zo zal een kunstenaar er in slagen zijn publiek in vervoering te brengen, en dat is voor Ensor het ultieme doel. Het gaat hem om de gelukzaligheid die hij ervaart wanneer hij zijn Brusselse vrienden meeneemt naar de dijk en hen de wonderbaarlijke (of om het Ensoriaans te formuleren: wonderbaarachtiglijke) schoonheid van de zee te tonen. En hij droomt van dezelfde gelukzaligheid wanneer hij geïnspireerd door het parelmoer van een schelpje religieuze taferelen, landschappen of stillevens schildert.

Drie thematische ensembles

Om gelijktijdig recht te doen aan de grote diversiteit en de onderhuidse artistieke samenhang van zijn oeuvre, wordt Ensors oeuvre opgesplitst in drie thematische ensembles:

(1) landschappen en fantastische composities waarin de kunstenaar op zoek gaat sublieme beelden. Quasi-abstracte evocaties van de doorlichte nevels boven de zee, de wriemelende chaos van De opstandige engelen die door het weerlicht worden getroffen, een kinderlijk feeërieke optocht van een muziekkapel in de straten van Oostende, de spectaculaire Uitdrijving van Adam en Eva uit het Aards Paradijs, de mysterieuze stilte over de daken van de huizen in Oostende.

(2) Geïnspireerd door Maeterlinck en Jan van Ruusbroec noemt Ensor “de kleur het ornament van onze geestelijke bruiloft” en daarom is het stilleven voor Ensor de toetssteen van de ware colorist. Van 1880 tot 1941 schilderde Ensor ongeveer 700 schilderijen, meer dan een derde daarvan zijn stillevens. Voor Ensors vriend, dichter-criticus Emile Verhaeren, was zelfs De Oestereetster (1882) in de eerste plaats een kolossaal stilleven. Dit schilderij staat dan ook centraal in het ensemble stillevens van 1880 tot in de jaren 1930.

(3) Ensors tijdgenoten beschouwden zijn voorstellingen van jonge burgervrouwen in interieurs (De oestereetster, Het Burgersalon, Namiddag in Oostende) als een hommage aan de intieme charme en huiselijkheid van hun leefwereld. Maar “de vrouw” is ook het hoofdpersonage in groteske maskerades zoals De verbazing van het masker Wouse (1889) of De twistende geraamten (1891).

Het Ensor Research Project

In 2013 startte het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen met het Ensor Research Project waarin o.m. met behulp van geavanceerde beeldtechnieken (infraroodreflectografie, röntgen, Portable X-Ray Reflectography) Ensors creatieve processen worden bestudeerd. Het ERP-team werd inmiddels uitgebreid met leden van de staf van Mu.ZEE. Tot nog toe werden de schilderijenverzamelingen van het KMSKA, Mu.ZEE, het MSK Gent en een privéverzameling onderzocht. In de nieuwe Ensorpresentatie worden de eerste, tussentijdse resultaten van dit onderzoek voorgesteld.

De nieuwe Ensorpresentatie bestaat nagenoeg uitsluitend uit schilderijen en tekeningen uit de verzameling van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. Met 38 schilderijen en zowat 650 tekeningen beschikt het museum niet alleen over de grootste maar ook over de allerbeste Ensorverzameling. Rechtstreeks en onrechtstreeks is deze verzameling de vrucht van de grote belangstelling van Antwerpse verzamelaars zoals François Franck, Albin en Emma Lambotte, en de liefhebbers leden van de tentoonstellingsvereniging Kunst van Heden (1905-1955). Maar ook hoofdconservator Walther Vanbeselaere (1948-73) was van doorslaggevend belang voor de kwaliteit van de Antwerpse Ensorverzameling. Dat het Antwerps museum doorheen de jaren uitgroeide tot hét Ensorexpertisecentrum is eveneens te danken aan Vanbeselaere.

De afgelopen jaren werd de Antwerpse Ensorverzameling tentoongesteld in New York, Chicago, Los Angeles, Tokyo, Bazel, Kopenhagen en Utrecht. Het KMSKA geeft aan Mu.ZEE 26 schilderijen in langdurig bruikleen. Daarnaast worden wisselende ensembles met tekeningen tentoongesteld. Voor deze nieuwe presentatie restaureerde het KMSKA Het burgersalon, met steun van de spelers van de Nationale Loterij.


Meer info : Mu.ZEE




zaterdag 21 oktober 2017 - dinsdag 31 december 2019
Van Bosch tot Tuymans: een vitaal verhaal
Tentoonstellingen - Museum voor Schone Kunsten Gent

Tien jaar na de renovatie van het museumgebouw schrijft het MSK Gent dit najaar een nieuw verhaal. Met de volledige herinstallatie van onze vaste collectie kijken we vandaag met een nieuwe blik naar de kunst van de middeleeuwen tot vandaag. Er komt o.a. een nieuw parcours, tal van ongeziene werken worden voor het eerst aan het publiek getoond, en drie actuele kunstenaars laten hun eigen sporen achter. Vanaf zaterdag 21 oktober stellen we het resultaat voor aan het publiek!

Een transhistorische aanpak

Voor de herinrichting kiest het museum resoluut voor een transhistorische aanpak. Kunstwerken uit verschillende periodes communiceren met elkaar en met de bezoekers. Met dit soort van dialogen bewijst het museum hoe ideeën bewegen doorheen de tijd. Want de vragen die mensen via kunst hebben willen beantwoorden, waren vroeger niet zoveel anders dan vandaag…

Zo ontmoeten landschappen en menselijke figuren elkaar in de salonzalen, om de evolutie van de 19de-eeuwse Belgische en Europese kunst te illustreren, en komen er zalen rond het artistieke leven tijdens de Eerste Wereldoorlog, of het gezinsleven. Ook in elders worden ‘oud’ en ‘modern’ met elkaar geconfronteerd, om de continuïteit van de beeldende kunst sinds de middeleeuwen te accentueren.

Belgische en internationale topwerken

Andere hoogtepunten worden de nieuwe zalen gewijd aan de kunst uit Sint-Martens-Latem en de Leiestreek, het Belgische en internationale expressionisme, de abstracte kunst van de jaren 1920 en het surrealisme. Deze Belgische en internationale collectie heeft een moderniteit die nog te weinig bekend is bij het brede publiek.

Publiekslievelingen James Ensor, Théo Van Rysselberghe en George Minne krijgen voortaan hun eigen ruimte. En vanaf oktober wordt ook een bijzondere reeks aanwinsten voor het eerst aan het publiek getoond. Hieronder absolute meesterwerken, zoals een aquarel van Léon Spilliaert, een gipsen beeld van Auguste Rodin en abstracte schilderijen van Pierre-Louis Flouquet en Jules Schmalzigaug.

Een grote groep nieuwe werken is afkomstig uit de legaten De Blieck. Die bevatten meer dan twintig schilderijen en beeldhouwwerken uit de Leiestreek, waaronder Emile Claus, Valerius De Saedeleer, George Minne en Gustave Van de Woestyne. Het zijn stuk voor stuk onbekende topwerken, die 50 jaar in privéverzamelingen doorbrachten.

Oud ontmoet nieuw

Maar het jaar 1950 is geen eindpunt voor het MSK, ook al vormt het midden van de 20ste eeuw het symbolische eindpunt van haar kerncollectie. Het museum waaruit ooit het S.M.A.K. ontstond, heeft een lange traditie van samenwerking met actuele kunstenaars. Bij de herinstallatie gaan drie hedendaagse kunstenaars in dialoog met de historische collectie.

Luc Tuymans (°1958), die hier in 1990 zijn eerste grote publiekstentoonstelling hield, schildert op één van museummuren voor het eerst in zijn carrière een fresco.

Patrick Van Caeckenbergh (°1960) creëert in de Noord-Nederlandse zalen een curieuze wonderkamer.

En Ria Verhaeghe (°1950) toont in de laatmiddeleeuwse zalen haar 'Vertikals', die met hun houten drager en bladgoud doen denken aan onze Vlaamse primitieven.


Meer info : MSK Gent




Onze website maakt gebruik van cookies om uw taalkeuze te registreren, de vlotte werking van onze website te garanderen en om anonieme statistieken bij te houden via Google Analytics.